Yuvaya Dönüş

Uzun bir süreden sonra tekrar ruhum arka sokaklarındayım. Anılarım beni gördüklerine şaşırıyorlar. Gerçi bu sokaktaki anılarım pek az. Hatta bir kaçı ölmüş... Arkalarından ağlayamıyorum çünkü onları öldüren bendim. Beni geri çağırmak için geldiklerinde. Belki tetiği ben çekmedim ancak özgürlüğüm gözlerimin önünde öldürülürken göz yumdum... Ama artık faydasız göz yaşı dökmek. Artık yetim bıraktığım yeni anıların düşlerin sorumluluğu benim! Ve gene bu arka sokaklardayım. Beynimden taşıp gözlerimden fışkırmak isteyen düşlerimin sarhoş olduğu o sokaklardayım. Acılarım daha dün kadar taze... Ama olsun. Bana hatalarımın ağırlarını haykırıyorlar. "Sen yalnızca bir insansın!" Her neyse artık sokaklardayım.